«باغبانی، برای چادویک، پیش از هر چیز عرصهای برای دگرگونیهاست. دگرگونی، رویا و وظیفه کیمیاگر است. کیمیاگر، خدمتگزار سپیدهدمِ پیش رو است که میکوشد تا روزی را که انسان به اقامت موقت خود در حماقت پایان میدهد و با تجدید قوا به بهشت بازمیگردد، تسریع کند. این یک نظریه والا است که چادویک دارد و کاملاً با تسلط خارقالعاده او بر فنون باغبانی پیوند خورده است. باغبانی آلن چادویک خود گویای همه چیز است. این یک سیستم کاملاً منطقی، عقلانی و پاک از باغبانی ارگانیک بهینه با بازدهی بالا و سادگی و بهرهوری بینظیر است. همچنین بیانگر یک بینش والا است که از یک سنت عمیق و باستانی سرچشمه میگیرد که این مرد اهل خاک، نمایندهای بعید از آن بود.»
-از مقدمه دکتر رادنی بلکهرست
