رودولف اشتاینر بلافاصله پس از خواندن کتاب «فراسوی نیک و بد»نیچهدر سال ۱۸۸۹، روحی خویشاوند را در خود یافت - مبارزی شجاع برای آزادی فردیت انسانی که نبردی شدید اما ناخودآگاه علیه دیدگاههای غیرمعنوی آن عصر را آغاز کرد.
رودولف اشتاینر یک بار در سال ۱۸۹۵ در ناومبورگ با نیچه ملاقات کرد. در این زمان، وضعیت روانی نیچه رو به وخامت گذاشته بود. اشتاینر در زندگینامه خود، از مواجهه بسیار تأثیرگذار خود با نیچه، که به لطف خواهر نیچه، خانم فورستر-نیچه، تسهیل شده بود، یاد میکند. در آنجا، اشتاینر تأثیر عمیقی را که از طریق هدایت به اتاق نیچه و مشاهده او که در تختش دراز کشیده بود و در حالتی که اشتاینر آن را «شب روح» مینامید، توصیف میکند. اشتاینر در رویایی درخشان، سرنوشت شوم نیچه را دید، روحش مشتاق روشنایی معنویای بود که در جستجویش بود اما نمیتوانست آن را به طور کامل درک کند. این لحظه، برداشت قبلی اشتاینر از نیچه را به درک معنوی فراگیری تبدیل کرد.
کمی پس از آن، خانم فورستر-نیچه از اشتاینر خواست تا کتابخانه نیچه را در بایگانی در نامبرگ سازماندهی کند و اشتاینر توانست برای چندین هفته خود را در کتابهایی که نیچه خوانده بود غرق کند. اشتاینر با تأمل در مطالعات فشرده، متعهدانه و گسترده نیچه، به ویژه به کتابی از رالف والدو امرسون که به شدت حاشیهنویسی شده بود، اشاره کرد.
ملاقات رودولف اشتاینر با نیچه و تجربه او در بایگانی بلافاصله قبل از نوشتن این کتاب توسط او رخ داد. آنها قلب کتاب«فریدریش نیچه: مبارز راه آزادی» هستند و حال و هوای نگارش آن را شکل دادهاند.
«فریدریش نیچه: مبارز راه آزادی» تصویری صمیمی و بینظیر از خود فریدریش نیچه و توصیفی واقعی از هدف جاودانه و خلاقانه او، یعنی «ابرمرد»، است. رودولف اشتاینر از طریق تحقیقات معنوی معتبر، میراث ماندگار نیچه را برای ما روشن میکند و درک عمیق و معنوی از زندگی و آثار او ارائه میدهد.این کتاب ترجمهای از کتاب«فریدریش نیچه، ein Kämpfer gegen seine Zeit(GA 5)» از زبان آلمانی است.
