«[دانشآموزان] باید با حواس تیز و سالم و قدرت مشاهدهی سریع به جهان بنگرند و سپس تسلیم احساسی شوند که در درونشان برمیخیزد... این احساس به جنبهی سطحی چیزها نفوذ میکند و با این کار اسرار آنها را لمس میکند» (رودولف اشتاینر). چگونه میتوانیم از دید عادی و روزمرهی حواس به ادراک حیات لطیف و نیروهای معنوی اطرافمان - همان نیروهایی که طبیعت را شکل میدهند - برسیم؟
راجر درویت با تکیه بر تحقیقات گوته و رودولف اشتاینر، کار خود را با یک سوال اساسی آغاز میکند:چه چیزی میتوانید ببینید؟او مجموعهای از تمرینهای عملی برای مشاهده طبیعت ارائه میدهد که از طریق تمرین دقیق، بلوغ ظرفیتهای ظریف ادراک را ممکن میسازد. برای مثال، در نظر گرفتن گونههای مختلف برگها، به مفهوم خود «برگ» منجر میشود. پس از ایجاد این زمینه اولیه، میتوانیم گامهایی در جهت درک جنبههای بیشتر، مانند دگردیسی، ژست و نوع برداری برداریم.
درویت نشان میدهد که چگونه این روش - آنچه او «پدیدارشناسی انسانشناختی» مینامد - میتواند در سایر زمینههای مشاهده طبیعت به کار گرفته شود و راه را برای استفاده از آن در همه زمینههای زندگی باز کند. در هر مورد، چه با زنبورها، سنگها، ستارگان یا رنگ کار کنیم، او نشان میدهد که چگونه میتوانیم به «فردیت» آشکار شده در آنچه مورد مطالعه قرار میگیرد، دسترسی پیدا کنیم. از طریق یک فرآیند گام به گام کامل، به هدف نهایی - رهایی موجودات طبیعت و خود زمین - میرسیم.
