پویایی‌شناسی رشد در انسان‌ها و دیگر نخستی‌سانان: کشف اصول تکاملی از طریق ریخت‌شناسی تطبیقی

دانشمند بلژیکی، جوس ورهولست، کامل‌ترین تحقیق تا به امروز را ارائه می‌دهد که در آن نظریه تکاملی که اولین بار توسط آناتومیست هلندی، لوئیس بولک، در اوایل قرن بیستم مطرح شد، شرح داده شده است. این نظریه بر این گزاره استوار است که اصول پویای ذاتی در رشد موجودات زنده، در تکامل حیوانات به طور کلی نیز مؤثر هستند. به عنوان مثال، جنین شامپانزه به طرز چشمگیری شبیه همتای انسانی خود است: جمجمه آن گرد، صورتش صاف و موهایش به سر محدود شده است. با این حال، با رشد، شامپانزه از شکل اولیه و انسان‌مانند خود فاصله می‌گیرد و ویژگی‌های میمون‌مانند خاصی را به خود می‌گیرد.

در این مطالعه تطبیقی ​​دقیق از اندام‌های متعدد، ورهولست نشان می‌دهد که برخلاف سایر نخستی‌سانان، انسان‌ها شکل اولیه نوجوانی خود را حفظ می‌کنند. او با ایستادن روی سر داروین، نتیجه می‌گیرد که انسان‌ها از میمون‌ها تبار نگرفته‌اند؛ بلکه میمون‌ها با انشعاب از یک نمونه اولیه انسان‌مانند تکامل یافته‌اند. او همچنین نشان می‌دهد که تمایل انسان به حفظ شکل جنینی خود (جنینی شدن یا عقب‌ماندگی) با توسعه بیشتر (هیپرمورفوز) اندام‌هایی مانند پاها، پاشنه‌ها، مغز جلویی و حنجره تکمیل می‌شود که از طریق آنها به ظرفیت‌های برجسته انسانی خود در حالت ایستاده، تفکر و گفتار دست می‌یابیم.